Czarna zgnilizna kapusty (Xanthomonas campestris pv. campestris)

Rośliny są najczęściej porażane (od 2 dekady lipca) podczas wysokiej temperatury i wilgotności powietrza. Choroba w ostatnich latach występuje w dużym nasileniu. Początkowo na brzegach liści występują żółknące plamy w kształcie litery V, a widoczne na ich tle czerniejące nerwy, wzdłuż głównego nerwu liści aż do głąba, są typową cechą diagnostyczną choroby. Wiązki naczyniowe czernieją stopniowo w całej roślinie, powodując czernienie, a następnie szybkie gnicie liści. Choroba może rozwijać się w okresie przechowywania, dyskwalifikując całą partię kapusty do handlu. Sprawca choroby zimuje w resztkach pożniwnych w glebie. Pierwszym źródłem tej bakteriozy mogą być porażone nasiona. Patogen zasiedla wiele gatunków chwastów kapustowatych (m.in. dziką rzodkiew, gorczycę czarną), które mogą być także źródłem infekcji. W okresie wegetacji bakterie wnikają biernie wraz z wodą w miejscu uszkodzeń roślin oraz przez aparaty wodne (hydatody), znajdujące się na obrzeżach liści. Latem, przy dużej ilości opadów lub obfitym nawadnianiu przy temperaturze 25-30oC, objawy choroby pojawiają się już po 10-12 dniach od zakażenia.

Profilaktyka i zwalczanie:

Bezwzględnie należy przestrzegać 3-4 letniego zmianowania. Należy wysiewać zdrowe i chemicznie zaprawione nasiona. Unikać częstego deszczowania roślin w okresach wysokiej temperatury, szczególnie w nocy. W okresach największego zagrożenia stosować 2-3 krotnie, zapobiegawczo, zalecane środki ochrony roślin.

Mokra zgnilizna bakteryjna (bakterie z rodzaju Pseudomonas i Erwinia)

Bakterie należące do rodzajów Pseudomonas i Erwinia są polifagami dlatego też mokra zgnilizna bakteryjna jest pospolitą chorobą wszystkich gatunków warzyw. Na kapuście pekińskiej choroba występuje zarówno w okresie wegetacji oraz w czasie długotrwałego przechowania. Objawy choroby pojawiają się początkowo w postaci małych, wodnistych plamek u nasady liści, szybko powiększających się i obejmujących swym zasięgiem cały zaatakowany organ. Gnijące rośliny mają nieprzyjemny zapach. Choroba występuje najczęściej w okresach długotrwałej wilgotnej pogody, z temperaturą 25-30oC. Infekcja bakteriami następuje zwykle w miejscach uszkodzeń mechanicznych tkanki oraz spowodowanych przez inne choroby i szkodniki.

Profilaktyka i zwalczanie:

Do krótkotrwałego przechowywania lub transportu należy przeznaczać możliwie suche i nie uszkodzone mechanicznie rośliny. Należy w tym okresie utrzymywać temperaturę około 4oC. Do długotrwałego przechowywania przeznaczać nie przerośnięte i nie przejrzałe główki kapusty, z dobrą okrywą woskową na powierzchni liści.

 Kiła kapusty – więcej w artykule „Kiła kapusty w uprawach warzyw”

Źródło: Metodyka INTEGROWANEJ PRODUKCJI KAPUSTY PEKIŃSKIEJ (wydanie drugie zmienione), Opracowanie zbiorowe Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach (Zespół autorów: Dr Kazimierz Felczyński, Dr Zbigniew Anyszka, Prof. dr hab. Józef Robak, Dr Maria Rogowska, Dr Maria Grzegorzewska, Dr Piotr Kamiński), Warszawa, wrzesień 2014 r