Objawy choroby i warunki rozwoju

Objawy porażenia kapusty pekińskiej przez mączniaka rzekomego (sprawca: Hyaloperonospora parasitica) są bardzo charakterystyczne. U starszych roślin pierwsze objawy choroby w postaci oliwkowożółtych plam widoczne są na górnej stronie dolnych liści. Na dolnej stronie blaszki liściowej, w obrębie plam, widoczny jest obfity białoszary nalot zarodników patogena. Z czasem nalot
zmienia barwę na brunatną. Chore liście stopniowo więdną, brązowieją, obumierają i odpadają. Bardzo często porażone liście przez mączniaka rzekomego są wtórnie zasiedlane przez bakterie z rodzaju Erwinia, powodujące mokrą zgniliznę główek. Porażona mączniakiem kapusta ma obniżoną wartość przechowalniczą.

Dużym niebezpieczeństwem jest występowanie mączniaka w czasie produkcji rozsady. Infekcja liści w tym okresie odbywać się może przez okrywę woskową, która w wyniku uszkodzenia przebarwia się na czarno. Porażone przez mączniaka siewki w szybkim tempie ulęgają szybkiemu wyniszczeniu.

Rozwojowi choroby sprzyja wysoka wilgotność powietrza. Patogen atakuje rośliny na plantacjach o dużym zagęszczeniu roślin lub jej zachwaszczeniu, położonych blisko zbiorników wodnych, na stanowiskach nieprzewiewnych, otoczonych krzewami. Nasileniu objawów chorobowych sprzyja częste zwilżanie liści, w czasie podlewania.

Optymalne warunki dla formowania zarodników konidialnych to wysoka wilgotności powietrza i temperatura 8-16°C. Zarodniki rozprzestrzeniają się wraz z prądami powietrza. Patogen zimuje na resztkach roślinnych oraz na nasionach.

Odmiany kapusty pekińskiej najczęściej uprawiane na zbiór jesienny i do przechowania wykazują podatność na mączniaka rzekomego.

Profilaktyka i zwalczanie

Należy wysiewać nasiona zaprawione środkami grzybobójczymi, zgodnie z aktualnym programem ochrony warzyw. Środki z grupy strobilurin zalecane do ochrony przed czernią krzyżowych ograniczają występowanie mączniaka rzekomego.

Nie należy deszczować roślin w okresach chłodniejszych i w okresie przedzbiorczym. Kapustę powinno uprawiać się na terenach otwartych, przewiewnych, przy zwiększonej rozstawie rzędów. Po zbiorze usuwać z pola resztki roślinne, mogące być miejscem zimowania patogena.

Źródło: „Metodyka INTEGROWANEJ PRODUKCJI KAPUSTY PEKIŃSKIEJ”, Opracowanie zbiorowe Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach, Warszawa wrzesień 2014 r.