Dynia jako drugi plon w sezonie – propozycje odmiany dyni z hodowli Enza Zaden

Odmian dyni typu Hokkaido

Hodowla Enza Zaden nieustannie rozszerza segment dyni typu Hokkaido, czego efektem jest wprowadzanie nowych odmian. Ich charakterystykę przybliżyła Aleksandra Krzyżanowska. Producentów wciąż poszukujących „swojej” odmiany zachęcała do wypróbowania dyni Flexi Kuri, pewnej i stabilnej w plonowaniu. Z portfolio Enza Zaden jest najbardziej tolerancyjna wobec warunków środowiskowych. Dobrze radzi sobie również na słabszych stanowiskach, bez nawadniania. Ma umiarkowaną odporność na trzy typy wirusów (IR: ZYMV, WMV, PRSV). Wcześnie wiąże owoce, które osiągają 1,5-1,8 kg. Mają one kulisty i lekko spłaszczony kształt, a rośliny wykazują pokrój płożący. Nadaje się na zaopatrzenie sieci handlowych, do przetwórstwa i przechowywania. Przedstawicielka podkreśliła, że według wstępnych, ubiegłorocznych doświadczeń przeprowadzonych u jednego z producentów, duży odsetek owoców dyni Flexi Kuri zebranych pod koniec września i przechowywanych w temperaturze ok. 5°C nadawał się do sprzedaży nawet na początku stycznia. Jest to najprawdopodobniej wynikiem bardzo dobrej mechanicznej wytrzymałości skórki, która tym samym jest mało podatna na obijanie. Wskazuje to na wysoki potencjał i przydatność tej odmiany do długiego przechowywania, a także do zbioru mechanicznego.

Odmianą o odmiennym w stosunku do poprzedniczki, bo krzaczastym pokroju roślin, jest Ker Madec. Wyróżniają ją nieco mniejsze owoce, które są mniej spłaszczone od góry. Ma pełen pakiet odporności na wirusy i pod tym względem jest zbliżona do Flexi Kuri. Kolejną, nową odmianą prezentowaną we Wróżenicach była Spring Light, o klasycznych dla typu Hokkaido owocach z dłuższą, zakrzywioną szypułką. Zdaniem Aleksandry Krzyżanowskiej ma ona wysoki potencjał plonotwórczy i zależnie od prowadzenia roślin można uzyskać owoce o większych rozmiarach w porównaniu z Flexi Kuri. Należy do grupy z odpornością na wirusy dyni.

Klasyczną propozycją w segmencie dyni typu Hokkaido jest odmiana Orange Summer, która już zyskała szerokie grono producentów, jak zaznaczyła specjalistka dobrze sprawdzi się w gospodarstwach, gdzie presja ze strony wirusów jest znikoma. Ponadto, ze względu na wczesność owocowania nadaje się do upraw przyspieszonych z wykorzystaniem osłon.

Pozostałe typy i odmiany dyni

Przykładem dyni szarej, zaprezentowanym podczas spotkania, była odmiana Nelson, standard w tym segmencie w wielu polskich gospodarstwach. Charakteryzuje się dobrze wypełnionym środkiem, o intensywnie pomarańczowym miąższu. Duża zawartość suchej masy predysponuje tę odmianę do długiego przechowywania. Ma ona pokrój krzaczasty, co ułatwia wykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych i zbiory. Jej owoce ważą średnio 4-5  kg.

Podczas spotkania uczestnicy mogli zobaczyć również atrakcyjną odmianę Spellcast (typu Kent). Jej owoce są lekko żebrowane, owalne i spłaszczone, natomiast ich kolor zbliżony jest do dyni piżmowej. Ich średnia masa to 3-4 kg. Bardzo dobrze się je obiera i mają małą komorę nasienną, dzięki czemu nadają się na zaopatrzenie przemysłu ale także na świeży rynek i do tworzenia zestawów złożonych z różnych typów dyni. Dużym atutem odmiany jest jednolity koloru skórki owoców, która nie odbarwia się w miejscu przylegania do gleby.

W gospodarstwie Państwa Kwietniów uprawiano też dynię piżmową. Vaiana F1, bo o niej mowa, jest obiecującą odmianą o płożącym pokroju roślin i wyrównanych owocach, osiągających średnio 2,5 kg. Według przeprowadzonych doświadczeń nadaje się na późniejsze nasadzenia i do uprawy poplonowej.

W późnych nasadzeniach testowano również nowości odmianowe o cętkowanej skórce: Elios i Jumbuck, okazuje się jednak, że potrzebują one nieco dłuższego okresu wegetacji do pełnego wybarwienia owoców.