Małopolskie Dni Kapusty 2025 – cz. 3. Odmiany z hodowli Hazera
Podczas najważniejszego wydarzenia w kapuścianej stolicy kapusty przeznaczonej do przetwórstwa firma Hazera prezentowała swoje portfolio kapusty w gospodarstwie Damiana Micyka w Szarkówce k. Charsznicy. Które odmiany są sprawdzone i rekomendowane na najbliższy sezon? O tym piszemy w kolejnej części relacji z Małopolskich Dni Kapusty.
Sprawdzone i wydajne kapusty
Jedną z rekomendowanych kapust przez Dorotę Wielgat, menedżer ds. rozwoju produktu w firmie Hazera była odmiana Tyson F1 o ok. 125 dniach wegetacji. Wiąże ona główki o masie 3-7 kg zależnie od zastosowanego zagęszczenia (25-40 tys szt./ha). Ma uniwersalne zastosowanie, ponieważ oprócz świeżego rynku nadaje się do kwaszenia, a przy późniejszych nasadzeniach również do przechowywania do końca marca. Doskonała struktura wewnętrzna liści oraz wysoka zawartość witaminy C sprawiają, że krajanka stanowi bardzo dobry surowiec na cele przetwórcze. Dodatkowym atutem odmiany jest krótki głąb wewnętrzny, co zmniejsza ilość odpadów podczas produkcji kwaszonek. Rośliny odmiany Tyson F1 posiadają umiarkowaną odporność na bakterie z rodzaju Xanthomonas, a wciornastki niechętnie je zasiedlają.
Typowo „przechowalniczą” odmianą jest Campbell F1. Rozwija ona 3-4 kilogramowe, kuliste główki gotowe do zbioru po ok. 140-dniach od wysadzenia na miejsce stałe. Rośliny tej odmiany odznaczają się silnym wigorem i dobrze rozwiniętym systemem korzeniowym, co czyni je tolerancyjnymi na niedobory wody. Wykazuje dobrą zdrowotność polową (posiada m.in. wysoką odporność na fuzariozę kapusty). Można ją sadzić do końca pierwszej połowy czerwca. Świetnie się przechowuje do końca maja. Warto dodać, że nie wymaga dużych nakładów pracy przy przygotowaniu do sprzedaży po okresie przechowywania (wystarczy obranie z ok. 2-3 liści zewnętrznych). Do kwaszenia (zwłaszcza po przechowywaniu, możliwym do końca kwietnia) polecana jest odmiana Structura F1. Ma długi okres wegetacji (ok. 150 dni), a jej kuliste, bardzo wyrównane główki o mocno zbitej strukturze osiągają średnio 4-5 kg. Są one osadzone na wysokiej „nodze”, dzięki czemu nie podgniwają od spodu oraz nadają się do zbioru mechanicznego. Zaleca się ją sadzić w zagęszczeniu do 30 tys. szt./ha.



Nowości, również kapusta stożkowa i czerwona
W trakcie rejestracji jest testowana kapusta głowiasta biała Camberly F1 (numer hodowlany 17-1856 F1). Przeprowadzone doświadczenia na poletkach badawczych u producentów potwierdzają jej uniwersalne zastosowanie – na zaopatrzenie świeżego rynku i marketów, do pierwszego kwaszenia oraz krótkiego przechowywania (do stycznia). Jej bardzo wyrównane główki osiągają 2-3 kg (zależnie od obsady: 25-40 tys. szt./ha) i są gotowe do zbioru po ok. 90-100 dniach wegetacji od sierpnia do końca jesieni. Liście wewnętrzne w główce ściśle do siebie przylegają i są cienkie; są więc gwarantem wysokiej jakości krajanki do kwaszenia. Z kolei liście zewnętrzne pokryte są dużą ilością wosku, co ogranicza presję ze strony wciornastków. Uwzględniając krótki okres wegetacji oraz szerokie możliwości zastosowania, warto wypróbować tę odmianę kapusty w swoim gospodarstwie w nadchodzącym sezonie.




Podczas wydarzenia prezentowano także delikatesową kapustę stożkową w odmianie Dutchman F1, która może być uprawiana zarówno z wczesnych jak i późnych nasadzeń w zagęszczeniu od 50 do 70 tys. szt./ha. Charakteryzuje się krótkim okresem rozwoju (ok. 70 dni) i smukłymi, smacznymi główkami o masie 1-1,5 kg. Oprócz sprzedaży bezpośredniej można ją też przez 2-3 miesiące przechować. Posiada naturalną wysoką odporność na bakterie z rodzaju Xanthomonas. Dla producentów szukających sprawdzonej odmiany kapusty czerwonej o uniwersalnym przeznaczeniu i elastycznym terminie uprawy bardzo dobrą propozycją jest odmiana Romanov F1. Można ją zbierać spod osłon na świeży rynek oraz do krótkiego przechowywania z sadzenia wczesnym latem, ponieważ dorasta już po ok. 70-80 dniach. Jej główki osiągają 1,5-3 kg masy i mają dobrze wybarwione i wypełnione wnętrze. To odmiana niezawodna, ponieważ dobrze rozwinięty system korzeniowy zapewnia stabilność plonowania również w mniej sprzyjających warunkach środowiskowych.






















